17 lutego 2012 r. wchodzi w życie rozporządzenie ministra administracji i cyfryzacji z dnia 9 stycznia 2012 r. w sprawie ewidencji miejscowości, ulic i adresów (Dz.U. z 2 lutego 2012 Nr 23 poz. 125). Prowadzenie wspomnianej ewidencji, w systemie teleinformatycznym, należy do zadań gminy.
Zgodnie z rozporządzeniem, ewidencja będzie zawierać nazwy ulic czy placów, przypisany im identyfikator z krajowego rejestru urzędowego podziału terytorialnego kraju, informacje dotyczące przebiegu ulic, zewnętrznych granic placów, a także granice miejscowości.
Dla każdej ulicy i każdego placu posiadającego nazwę, na mocy nowych przepisów, tworzy się odrębne, ciągłe zbiory numerów porządkowych w sposób zapewniający przestrzenną regularność każdego z tych zbiorów oraz unikalność jego elementów, zachowując w miarę możliwości istniejące numery porządkowe, ujawnione w ewidencji numeracji porządkowej nieruchomości, oraz dotychczasowe zasady tej numeracji.
Nowe przepisy określają, że w ewidencji mogą pojawić się także dodatkowo tradycyjne nazwy ulic i placów w języku mniejszości, jeżeli takie istnieją.
Istotną zmianą jest wprowadzenie punktów adresowych, przyporządkowanych do każdego numeru porządkowego. Punkty adresowe będą posiadać współrzędne w państwowym systemie odniesień przestrzennych, dzięki czemu będzie można na ich podstawie  jednoznacznie zlokalizować budynku w przestrzeni.
Zgodnie z rozporządzeniem, jeżeli rejestry granic czy w ewidencje rejestrów i gruntów nie zawierają wszystkich niezbędnych informacji do ustalenia przebiegu granic miejscowości, wykorzystuje się w tym celu informacje dostępne z innych źródeł, w szczególności: mapy archiwalne, kroniki, opisy w aktach notarialnych, księgi hipoteczne czy też zeznania świadków.
Do czasu wdrożenia nowego systemu teleinformatycznego- nie dłużej jednak niż w ciągu roku od wejścia w życie rozporządzenia, gminy mogą wykorzystywać dotychczasową  ewidencję numeracji porządkowej nieruchomości.